تنهایی
بیهوده ننگر به بودنم
کاش نبودم
تا لحظه ای می دیدمت
و انگاه تنهایی را می فهمیدی
افسوس...افسوس که فهمت را
جا گذاشتی و تنها امدی

۱ نظر: